vrijdag 8 juli 2016

Jihad

    
Men kan constateren dat de voornaam Jihad voor meisjes en jongens 15 jaar geleden in Nederland populairder was dan nu (vgl. NVB). Men mag veronderstellen dat de associatie van het woord met oorlog en terrorisme daaraan debet is. Dat Jihad een voornaam is realiseert niet iedereen zich die Jihad als Facebook-naam tegenkomt. Een Belgische staatssecretaris beging een uitglijder door iemand ervan te beschuldigen de naam Jihad te gebruiken. De NOS heeft met een aardig interview met de 20-jarige ouderenverzorgster Jihad uit Den Haag gereageerd. Jihad is trots op haar naam omdat ze de diepere betekenis ervan kent.
De term jihad die ten grondslag ligt aan de persoonsnaam en de negatieve connotatie die het woord gekregen heeft, duidt een veelzijdig Islamitisch begrip aan, dat juist om een positieve levensinstelling vraagt. Jihad komt voort uit het Arabische woord jhd dat 'streven' betekent, in het verlengde hiervan ‘strijd’, in het bijzonder de innerlijke strijd om als een correcte moslim te leven. Uit al te fanatieke geloofsijver komt echter weerstand en agressie voort, te meer als men in het nauw wordt gedreven. Het begrip jihad maakt derhalve een turbulente ontwikkeling door. Wie Jihad heet heeft het zwaar te verduren.
Jihad is ook een familienaam. Enkele immigranten uit het Midden-Oosten hebben met deze naam de Nederlandse nationaliteit gekregen (vgl. CBG | Familienamen). We hebben ook enkele spellingsvarianten, zoals Jihate, Jihadi, Al Jehadi, Jehat en Jiad.